23 Haziran 2015 Salı

Bugünlerde..

Kesinlikle böyle bir üst başlık lazımdı bana(bize). Bugünlerde herkes öfkeli, asabi ve içten içe bir başkasından ve kendisinden bıkmış durumda. Herkes kendine bir çözüm aramakta, yeni insanlarla hayatlarına biraz farklı heyecan katmak istemekte. Bazıları bunu başarıyor, bazıları ise başaramıyor.
Onlar öfkelerini, asabiyetlerini, bıkmışlıklarını kendi içinde kendisiyle yaşıyorlar. Bunun neticesinde ise ortaya bir sorun çıkıyor; En yakınlarına sitem dolu bakışlar ve tavırlar..

Bugünlerde ayrılış var. Bugünlerde dedikodu, bugünlerde yeni mutluluklar var. Ayrılık deyip büyütmemek lazım, bugünlerde ayrılıklar kısa mesafeli, part-time yalnızlık yaşıyor bugünlerde insanlar..

Bugün hor görüldüm, küçük düştüm. Kızdırıldım. Sakin olmaya çalıştım. Bazı anlar sakın oldum, bazı anlar sinirimi son anda bisikletimin tekerinde erittim. Bugün öfkelendim, bugün yeniden emir aldım ve bir köle gibi emre itaat ettim. Son emir dedim içimden ve dışımdan. Ama hep sakin olmaya çalıştım. İnsanların sahte yüzlerini ve samimi gülüşlerini gördüm. Meraklı sorular duydum, küçük tebessümler yolladım insanlara. İnanmazsınız ama hepsi bugün oldu. Tek bir gün. İnsan şaşıyor doğrusu. Bu kadar duygu fazla bir güne, duygu patlaması yaşıyor insanın iç organları. Aynı zamanda karıncalar gıdıklıyor ayaklarımı ve sırtımı, hatta şu anda tamda ensemde. Elimin tersiyle fırlatıyorum onu. Bir yenisi başlıyor ayakkabımdan yine enseme doğru, bu sefer başaracağını düşünerek. Unutmadan söyleyeyim bu da bugün oluyor. Şu an saat daha çok geç değil, güneş henüz batmadı, batmak üzere. Sanırsam bugünde güneş batacak ve biz belki de yine böyle bir güne başlayacağız. Ne gündü be..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder